Düşünce ve kardan oluşan bu donmuş vahşi doğada, o kadar uçsuz bucaksız bir sessizliğe uyanıyorsunuz ki, sanki sizi dinliyormuş gibi hissediyorsunuz. Manzara sonsuza kadar uzanıyor, her yön aynı, her gölge tereddüdünüzün bir yankısı. Yürümeye başlıyorsunuz; nereye gideceğinizi bildiğiniz için değil, hareketsiz durmak soğuğa teslim olmak gibi hissettirdiği için.
Güncellenme tarihi
14 Kas 2025